บทที่ 367 จากลา

ตอนแรกหยางซีกะว่าจะปฏิเสธ เพราะเธอยังไม่ค่อยสนิทกับพวกหลินหนานและอู๋ต้าเพ่า ขืนไปนั่งกินด้วยกันคงอึดอัดพิลึก

แต่พอเห็นหลินซีซีพูดมาขนาดนี้ ใบหน้างดงามฉายแววคาดหวัง นัยน์ตากลมโตมองมาตาแป๋ว เธอก็ตัดใจปฏิเสธไม่ลงจริงๆ ยิ่งได้คุยก็ยิ่งเอ็นดูเด็กสาวคนนี้ ดูไร้เดียงสา หน้าตาสะสวย นิสัยดี ทั้งยังมีมารยาทอีกต่างหาก

“เอาสิ แต่เดี๋ยวค่าข้าวมื้อนี้ต่างคนต่างจ่ายนะ ฉันไม่อยากเอาเปรียบพวกเธอ