บทที่ 382 นี่คือความดื้อดึงสุดท้ายของเขา

ลู่สือยังอยากจะพูดอะไรต่อ แต่หลินตงที่หิ้วสัมภาระเต็มสองมือก็เบียดเข้ามาแทรก ยืนคั่นกลางระหว่างทั้งสองคนให้ห่างออกจากกัน แล้วแบ่งสัมภาระในมือไปให้ลู่สืออย่างไม่เกรงใจ

ใครใช้ให้หมอนี่เป็นรุ่นน้องกันเล่า สัมภาระพวกนี้ถ้าเขาไม่ถือ จะให้คนแก่อย่างปู่ย่าตายายทั้งสี่คนถือหรือไง

พอมือสองข้างเบาลงหน่อย หลินตงก็กวาดตามองสำรวจลู่สือตั้งแต่หัวจรดเท้า อยู่ใกล้น้องสาวเขาขนาดนี้ เจ้าหมอนี่เจตนาไม่ดีชัวร์ๆ วันๆ คิดแต่จะมาขโมยกะหล่ำปลีขาวแสนสวยต้นนี้ไปจากบ้านเขาล่ะสิ