บทที่ 126 จะงอก็งอสิ

สวี่จิงอี้ขมวดคิ้วมุ่น เงยหน้ามองพลางเอ่ย “นายฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือ…”

เพิ่งจะอ้าปาก พอเห็นร่างโปร่งอันเย็นชานั้น คำพูดที่เหลือก็กลืนหายลงคอไปทันที

ซ่งหนานซิงถือถุงพลาสติกไว้ในมือ ใบหน้ายังคงเรียบเฉย เธอไม่สนใจท่าทางหงุดหงิดของเขาแล้วเดินตรงเข้ามา