บทที่ 147 เลือดออกในสมอง

สายนี้โทรเข้ามาได้ถูกจังหวะพอดี

ข้อมูลที่ได้ทำให้เธอไม่ต้องคลำทางในความมืดอีกต่อไป

แววตาของซ่งหนานซิงไหววูบ น้ำเสียงเย็นเยียบราบเรียบจนจับอารมณ์ไม่ได้ “นายมีเบอร์เขาไหม”