บทที่ 151 ต่อไปนี้พี่จะทะนุถนอมเธอเอง

ปลายจมูกของซ่งหนานซิงแนบชิดอยู่กับหัวไหล่ของเขา ทุกลมหายใจมีแต่กลิ่นมินต์ผสมกลิ่นไอใบหญ้าอันเป็นเอกลักษณ์ ปล่อยให้ความรู้สึกสงบลงอย่างช้าๆ

ความเจ็บแปลบตรงหัวใจจางหายไปอย่างรวดเร็ว

เหมือนกับครั้งก่อน เป็นเพียงแค่ชั่วขณะเดียว