บทที่ 184 ชอบเธอเหลือเกิน ชอบเธอที่สุด

เยว่เลี่ยง: 【เช้าขนาดนี้เลยเหรอคะ เหนื่อยมากไหม ต้องหาเวลาพักผ่อนเยอะๆ น้า~】

ซ่งหนานซิงยกยิ้มมุมปากบางเบา พิมพ์ตอบกลับไปอย่างไม่รีบร้อน: 【ไม่เหนื่อยหรอก วันนี้มีแผนจะทำอะไรบ้าง】

สวี่จิงอี้เอนพิงตู้ล็อกเกอร์อย่างเกียจคร้าน แหงนหน้ากลืนยาลงคอ พอวางแก้วน้ำลง เขาก็เห็นรอยยิ้มจางๆ ตรงมุมปากของคนคนนั้น คิ้วคมขมวดเข้าหากันเล็กน้อย