บทที่ 247 โอบเอว

รอบข้างไม่มีคนอื่น มีเพียงซ่งหนานซิงกับตากล้องตามถ่ายหนึ่งคน

เมื่ออยู่หน้ากล้อง คนอื่นอาจพูดคนเดียวเพื่อสร้างแอร์ไทม์ หรือไม่ก็มีปฏิสัมพันธ์กับตากล้องบ้าง

แต่ซ่งหนานซิงไม่มีความคิดจะขอความช่วยเหลือจากใคร เธอยังคงเงียบขรึมและสงบนิ่ง จ้องมองหุ่นยนต์ตัวนั้นอยู่ครู่หนึ่ง วินาทีถัดมา หุ่นยนต์ตัวนั้นกลับเริ่มเล่นเปียโนขึ้นมา