บทที่ 269 เธอไม่ต้องการผม

“ตั้งแต่เด็กจนโต ฉันรู้มาตลอดว่าตัวเองควรทำอะไร ฉันจะไม่พึ่งพาใคร ไม่เป็นของประดับของใคร และฉันจะก้าวไปข้างหน้าต่อไปเรื่อยๆ”

ซ่งหนานซิงช้อนแพขนตาขึ้น มองเขาเงียบๆ น้ำเสียงราบเรียบแผ่วเบา “นายเองก็เหมือนกัน เส้นทางชีวิตของนายสดใส ไม่ควรมาคอยหมุนรอบตัวฉันคนเดียว”

ในห้องพักเงียบสงัดเป็นพิเศษ