บทที่ 77 แทบรอจับมือไม่ไหว

【คลาส F นี่ใจกล้าไม่เบานะ รวมกันตั้งกี่คนยังสู้กระแสความนิยมของคลาส A คนเดียวไม่ได้เลยมั้ง?】

【แบบนี้ไม่ว่าจะไปเจอกับทีมไหนก็แพ้ทั้งนั้นแหละ】

【อืม…ในทีมนี้คนที่กระแสดีที่สุดน่าจะเป็นซ่งหนานซิงแล้วมั้ง?】

【ช่วงก่อนหน้านี้ได้อยู่ทีมเดียวกับสวี่จิงอี้กระแสถึงได้พุ่งเถอะ มีแอร์ไทม์ให้เห็นหน้าทุกวัน กระแสจะไม่ดีได้ยังไง?】

【ตอนนี้จะให้เขาแบกทั้งทีมเนี่ยนะ แบกไม่ไหวชัวร์ อันดับบ๊วยแน่นอน!】

【จบเห่…คลาส A สุ่มมาสักคนก็บี้พวกนี้จนจมดินแล้ว】

เย่หลิงสีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล แทบจะโมโหควันออกหู “หมอนี่มันเลือกคนเป็นหรือเปล่าเนี่ย? ถึงเวลาจะไม่ฉุดเพื่อนฉันให้อันดับร่วงลงไปด้วยเหรอ?”

“อย่างน้อยก็เลือกฉันเข้าไปด้วยสิ!”

“ฉันขยิบตาให้ตั้งนาน มันตาบอดหรือไง? โมโหชะมัด!!”

แววตาของสวี่จิงอี้ไม่หลงเหลือความอบอุ่นอยู่อีกเลย รอบกายแผ่รังสีความกดดันต่ำออกมาอย่างชัดเจน

กระทั่งแฟนคลับก็ยังสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ

【ไม่ใช่ละ พี่อี้ออกอาการชัดเกินไปแล้ว ชักสีหน้าเลยนะนั่น!】

【จริง พอซ่งหนานซิงโดนเลือกไปปุ๊บ เขาก็อารมณ์บูดทั้งตัวเลยเห็นไหม!】

【นี่โดนจับแยกกันโดยสิ้นเชิงเลยเหรอเนี่ย ฮือๆ คู่จิ้นของฉัน…】

【อย่านะ ฉันยังอยากเห็นเขาสองคนอยู่ทีมเดียวกันอยู่เลย!】

【ฉันก็อยาก อยากดูสเตจของพวกเขาสองคน!】

เฮ่อโจวยิ้มพลางเอ่ยขึ้น “สมาชิกทีมแรกครบจำนวนเรียบร้อยแล้วนะครับ”

“คราวนี้มาดูผู้เข้าแข่งขันที่มีชั่วโมงการซ้อมเป็นอันดับ 2 กันบ้าง”

เขาก้มมองรายชื่อ “คนต่อไปก็ยังมาจากคลาส F นะครับ”

คอมเมนต์ลอยเลื่อนผ่านอย่างรวดเร็ว

【คลาส F นี่ขยันกันจังแฮะ คนที่ชั่วโมงซ้อมติดอันดับต้นๆ สองคนติดมาจากคลาส F หมดเลยเหรอ?】

【ไม่จริงน่า คลาสอื่นเขาทำอะไรกันอยู่เหรอ? ปกติไม่ซ้อมกันบ้างหรือไง?】

【นี่ๆ อย่าเข้าใจผิดสิ มีแต่คนที่ทำไม่ได้เท่านั้นแหละที่ต้องซ้อม พื้นฐานของพวกคลาส A ดีขนาดนั้น ใครเขาจะมานั่งซ้อมวันละสิบกว่าชั่วโมงให้เธอดูกัน】

【นั่นสิ พื้นฐานเขาดีกันอยู่แล้ว แค่ช่วงเช้าแป๊บเดียวก็จำท่าได้หมดแล้ว คิดว่าเขายังจำเป็นต้องเปลืองแรงซ้อมขนาดนั้นอีกเหรอ?】

【อ๋อ เหมือนจะเข้าใจละ มิน่าล่ะอันดับต้นๆ ถึงไม่มีคลาส A กับ B เลย】

ผู้เข้าแข่งขันคลาส F อีกคนพอขึ้นเวทีมาก็ตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่

ยังไม่ทันได้เลือกเพลงด้วยซ้ำ

พอขึ้นไปถึงก็แย่งไมโครโฟนจากมือเฮ่อโจวทันที “ผมเลือกสวี่จิงอี้ครับ!”

เสียงหัวเราะดังลั่นไปทั้งฮอลล์

【?????】

【5555555555…】

【55555…จะรีบไปไหนเนี่ย??】

【ขำจะตายอยู่แล้ว เขาลืมเลือกเพลงหรือเปล่าเนี่ย?】

【สรุปคือ เพลงน่ะไม่สำคัญ สวี่จิงอี้ต่างหากที่สำคัญใช่ไหม?】

【พูดไปเรื่อย ได้สวี่จิงอี้ไปก็เหมือนได้ครองโลกแล้วป่ะ!】

【เลือกได้สวี่จิงอี้ก็รอนอนมาได้เลย ใครจะไม่อยากนอนกินแรงบ้างล่ะ!】

【ฉันว่าแล้ว นี่สิถึงจะเป็นปฏิกิริยาที่คลาส F ทั่วไปควรจะมี!】

【ไม่เข้าใจคนจากคลาส F คนก่อนหน้าเลยจริงๆ เลือกไปได้ยังไง ขนาดซ่งหนานซิงยังเลือกได้แต่ไม่เลือกสวี่จิงอี้!】

【ขอร้องเถอะ นั่นมันสวี่จิงอี้เลยนะ ใครบ้างไม่อยากเลือก!!】

กระทั่งเฮ่อโจวยังตกใจกับการกระทำของเขา รีบเข้ามาช่วยแก้สถานการณ์ “เอาละครับ เราเข้าใจว่าคุณอยากเลือกเพื่อนร่วมทีมใจจะขาด แต่รบกวนช่วยเลือกเพลงก่อนจะได้ไหมครับ?”

ผู้เข้าแข่งขันคลาส F คนนั้นยิ้มเจื่อนๆ ด้วยความเคอะเขิน

เขาเกาศีรษะ เรื่องเลือกเพลงอะไรนั่นไม่สำคัญหรอก สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องเลือกสวี่จิงอี้มาให้ได้ต่างหาก

หลังจากเดินไปยืนใต้ป้ายเพลงที่เลือกเสร็จสรรพ

เขาก็เริ่มเลือกสมาชิกในทีมอีกครั้งด้วยความร้อนรน “สวี่จิงอี้ครับ!!”

เขายังไม่ลืมคนจากค่ายเดียวกัน สมาชิกที่เหลือที่เขาเลือกมาจึงเป็นเด็กฝึกจากคลาส D และคลาส F ทั้งสิ้น

【อืม…】

【สรุปคือทีมนี้ก็พอๆ กับทีมของซ่งหนานซิงนั่นแหละ เข้าข่ายคนเดียวแบกทั้งทีมเหมือนกัน】

【สวี่จิงอี้แอบน่าสงสารแฮะ คลาส A มีแค่เขาคนเดียว นอกนั้นคลาส D กับคลาส F ล้วนๆ】

【ให้ตายสิ สองคนนี้ไปทำกรรมอะไรไว้กันแน่เนี่ย???】

【คู่จิ้นของฉันทำผิดอะไร พวกเขาสองคนน่าสงสารเกินไปแล้วนะ โดนคลาส F เลือกตัวไปทั้งคู่เลย!!】

【กรี๊ดดด โมโหๆ มากเลย!!】

【ปกติพี่อี้เป็นคนนิ่งๆ แท้ๆ ตอนนี้รู้สึกเหมือนเขาหมดอาลัยตายอยากในชีวิตไปแล้ว…】

【ดูจังหวะการก้าวขาหนักอึ้งมาก】

【หน้าตาเพื่อนร่วมทีมชุดก่อนเป็นยังไง แล้วหันมาดูทีมนี้สิ】

【ก่อนหน้านี้ถึงจะมีซ่งหนานซิงที่เป็นคลาส F อยู่ด้วย แต่อย่างน้อยเขาก็หน้าตาดีนะ!】

【แล้วทีมนี้มันอะไรกันเนี่ย ให้ตายเถอะพระเจ้า!】

เพลงที่เลือกไปเมื่อครู่คือเพลงที่ 2 กับเพลงที่ 3 ตามลำดับ

ป้ายเพลงทั้งสองตั้งอยู่ติดกันพอดี

แม้จะไม่ได้อยู่ทีมเดียวกัน และไม่ได้เป็นคู่แข่งที่ต้องมาแข่งกันโดยตรง

แต่พอสวี่จิงอี้เดินมายืนประจำที่ เขาก็ได้มายืนอยู่ข้างๆ ซ่งหนานซิง

รักษาระยะห่างที่ไม่ใกล้ไม่ไกลจนเกินไป

ทว่าทั้งสองกลับไม่มีปฏิสัมพันธ์ ไม่มีการพูดคุย ไม่เอ่ยปากคุยกันเลยแม้แต่คำเดียวตลอดเวลาที่ยืนอยู่ตรงนั้น

แฟนคู่จิ้นแทบจะใจสลาย

【ฮือๆ…คู่จิ้นของฉันได้ยืนเฟรมเดียวกันแล้ว!? ถึงจะอยู่คนละทีมก็เถอะ】

【รีบแคปหน้าจอด่วนๆ เลย ไม่แน่ว่านี่อาจจะเป็นภาพเฟรมเดียวกันแค่ไม่กี่ภาพของพวกเขาในช่วงไม่กี่วันต่อจากนี้แล้วก็ได้】

【พออยู่คนละทีม เวลาซ้อมก็ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน คงแทบไม่ได้ยืนเฟรมเดียวกันแล้วล่ะ】

【แคปไว้เป็นที่ระลึกหน่อย ฮือๆ…】

【จุดจบเรือแตกมันมาเร็วเกินไปแล้ว เพิ่งจะเริ่มจิ้นได้ไม่นานเองนะ…(ร้องไห้)(ร้องไห้)】

【ไม่ใช่ละมั้ง? พอแยกทีมปุ๊บก็ไม่คุยกันเลยเหรอ? หรือที่ผ่านมามันเป็นแค่เรื่องจัดฉากกันแน่?!】

【แฟนคลับสวี่จิงอี้รีบออกมาจุดพลุฉลองกันเร็ว ในที่สุดก็ไม่ต้องโดนยัดคู่จิ้นแล้ว!!!】

【เย้ ในที่สุดก็สลัดไอ้ตัวดูดแสงนั่นพ้นสักที!】

【ดีจังๆ ในที่สุดก็ไม่มีไอ้ตัวเกาะกระแสนั่นแล้ว ฉันจะได้ดูรายการอย่างสบายใจสักที!!】

【รู้ไหมว่าฉันรอคอยฉากนี้มานานแค่ไหนแล้ว!!】

ความคิดเห็นบนคอมเมนต์ลอยแตกออกเป็นสองฝั่งอย่างชัดเจน

แฟนคู่จิ้นสิ้นหวัง

ส่วนแฟนเดี่ยวของสวี่จิงอี้กลับฉลองกันยกใหญ่ แทบจะอยากจุดพลุฉลองให้รู้แล้วรู้รอด

ในขณะที่ผู้เข้าแข่งขันที่เลือกเพื่อนร่วมทีมเสร็จแล้วนั้น กลับเก็บงำความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่

ในทีมพวกเขามีสวี่จิงอี้อยู่นะ!

เรื่องนี้เอาไปเล่าให้ใครฟังก็มีแต่จะโดนอิจฉาตาร้อนทั้งนั้น

ถึงแม้ว่าตัวราชาเวทีคนนั้นจะดูอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ก็ตาม

แต่ก็ช่วยไม่ได้

เพื่อนร่วมทีมคนก่อนๆ ล้วนเป็นคลาส A ความสามารถระดับท็อปทั้งนั้น ทว่าตอนนี้กลับถูกล้อมรอบด้วยคลาส D และคลาส F เรื่องแบบนี้ถ้าเกิดขึ้นกับใคร คนคนนั้นก็คงอารมณ์ดีไม่ลงเหมือนกัน

อย่างน้อยทุกคนก็คิดกันไปแบบนั้น

ซ่งหนานซิงที่ยืนอยู่แถวหลังก็รับรู้ได้ถึงความผิดปกติของชายหนุ่มอย่างรวดเร็วเช่นกัน

เพียงเอียงหน้ามองไปด้านข้างเล็กน้อย ก็เห็นริมฝีปากบางที่เม้มสนิท เส้นสายโครงหน้าคมกริบยามที่เขาหลุบตาลง เส้นผมสีดำด้านหน้าทิ้งตัวลงมาตามธรรมชาติระผ่านคิ้วและดวงตา รอบตัวแผ่รังสีความกดดันต่ำออกมาอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่เลย

ซ่งหนานซิงหลุบตาครุ่นคิด จากนั้นจึงค่อยๆ ยื่นมือออกไป ดึงแขนเสื้อของชายหนุ่มเบาๆ

เนื่องจากมีคนด้านหน้ายืนบังอยู่ การกระทำของทั้งคู่จึงเกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครสังเกตเห็น

สัมผัสแรงดึงเบาๆ ที่ปลายแขนเสื้อส่งผ่านมา

ร่างกายของสวี่จิงอี้ชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด รูปร่างสูงโปร่งผึ่งผายยังคงยืนทอดอารมณ์แบบตามสบายอยู่ตรงนั้น ทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่แม้แต่จะเหลือบสายตามามองสักนิด

ซ่งหนานซิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเขาไปหงุดหงิดเรื่องอะไรมาอีก

อีกฝ่ายแสดงออกชัดเจนว่าไม่อยากสนใจเธอ

คงต้องช่างมันไปก่อน

กลับไปถึงหอพักค่อยคุยกันก็แล้วกัน

กำลังจะดึงมือกลับ

ทว่าระหว่างที่ชักมือกลับไปได้ครึ่งทาง นิ้วเรียวกลับถูกไออุ่นสายหนึ่งคว้าเอาไว้ จากนั้นนิ้วของอีกฝ่ายก็สอดเกี่ยวนิ้วของเธอ แทรกเข้ามาตามร่องนิ้วอย่างเอาแต่ใจ

สองมือประสานแนบแน่นสิบนิ้วสอดประสาน

แววตาของซ่งหนานซิงไหววูบ หัวใจพลันกระตุกราวกับเต้นผิดจังหวะไปหนึ่งที

เธอดึงมือกลับ ทว่าไม่อาจชักกลับมาได้

สวี่จิงอี้ถึงค่อยหันหน้ามา บรรยากาศกดดันเมื่อครู่จางหายไปบ้างแล้ว ดวงตาดอกท้อกลับมาเปี่ยมไปด้วยแววยียวนอีกครั้ง “รูมเมตตัวน้อย นายรู้วิธีเอาใจฉันดีจริงๆ”

“…”

เขาหัวเราะเบาๆ ลมหายใจแผ่วระบายออกมาจากลำคอ “รีบร้อนอยากจับมือขนาดนี้เชียว?”