บทที่ 142 สิทธิ์ในการซักไซ้

“ใช่ค่ะ” เจียงหนีดื่มน้ำเต้าหู้จนหมดแก้ว “คุยกันจนง่วงก็เลยนอนมันตรงนั้นเลย เมื่อก่อนเวลานัดเจอกันพวกเราก็ทำแบบนี้บ่อยๆ”

เพราะสนิทกันมากแล้วจึงไม่รู้สึกอึดอัด คุยกันจนง่วง ขี้เกียจเดินกลับห้องก็นอนหลับไปเลย

“พวกนั้นชอบวิ่งมาเบียดนอนเตียงเดียวกับฉันตลอด”