บทที่ 146 บดขยี้

สีหน้าของโจวจิ่นซวี่กลับยังคงสงบนิ่ง เขาบอกให้เจียงหนีหยิบเก้าอี้มานั่งข้างๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ต่อเลย”

ตอนแรกที่พี่ใหญ่บอกว่าจะเล่น พวกเขายังรู้สึกเกร็งๆ ทว่าพี่ใหญ่กลับแพ้ติดต่อกันถึงสองรอบ

สิ่งนี้ทำให้คนอื่นๆ บนโต๊ะมีความมั่นใจพุ่งสูงขึ้นเป็นเท่าตัว แต่ละคนต่างกระตือรือร้นพร้อมจะฟาดฟันเพื่อกวาดเงินค่าขนมเข้ากระเป๋า