บทที่ 162 คุณเจียง สวัสดี

เหยาเจียนั่วทำหน้าอยากรู้อยากเห็น “อะไรยังไง เดี๋ยวนี้พวกแกต้องคอยรายงานตัวเช็กชื่อกันแล้วเหรอ”

เจียงหนีเห็นเพื่อนยักคิ้วหลิ่วตาให้ก็ทั้งขำทั้งเอือม

“เมื่อคืนเขาบินไปเมลเบิร์น เพิ่งทักมาบอกว่าเลิกงานแล้ว ฉันก็เลยบอกเขาไปว่าคืนนี้พวกเราออกมาข้างนอกกัน”