บทที่ 173 ฉันว่าก็ดีออก

“จริงด้วย พี่สะใภ้! ให้พี่แผ่นนี้!” โจวฉี่เหวินหยิบแผ่นมาสก์หน้าออกมา “แปะไว้พรางหน้าหน่อย แบบนี้พวกเราสองคนจะได้ไม่ไปรบกวนคนอื่น”

คนที่มานั่งดูหนังตรงนี้ล้วนเป็นคนรับใช้ในบ้าน โจวฉี่เหวินกลัวว่าการที่พวกเธอสองคนโผล่มาจะทำให้คนอื่นรู้สึกเกร็ง

เจียงหนีเลิกคิ้วสวยขึ้นเล็กน้อย “เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าแกใส่ใจขนาดนี้”