บทที่ 70 ประธานโจวผู้ถูกทิ้งให้อยู่ลำพัง

เรื่องตระกูลที่หลานสาวแต่งงานด้วย ทั้งสองคนพอได้ยินมาบ้าง ทราบว่าร่ำรวยกว่าตระกูลเจียง ฐานะทางสังคมต่างกันเกินไป พวกเขาจึงอดกังวลไม่ได้ว่าหลานสาวจะต้องทนน้อยเนื้อต่ำใจ

“คุณตากับคุณยายเป็นที่พึ่งให้หนูเสมอจ้ะ” คุณยายตบหลังมือเจียงหนีเบาๆ “ถึงจะบอกว่าการเป็นสามีภรรยาต้องค่อยๆ ปรับตัวเข้าหากัน แต่ถ้าต้องน้อยใจอะไรก็อย่าเก็บเงียบไว้คนเดียว ถ้าเขาทำอะไรไม่ดี หนูต้องบอกพวกเรานะ อย่าแอบทนไว้คนเดียวล่ะ”

เธอเข้าใจหลานสาวของตัวเองดี ตอนเด็กๆ ยังเป็นเด็กร่าเริงฉลาดเฉลียว ไม่ยอมเสียเปรียบใคร ทว่ายิ่งโตกลับยิ่งรู้ความขึ้นทุกที