บทที่ 72 หรือจะลองง้อดูหน่อย?

ขนปุยเป็นหมาจรจัด ขาดความรู้สึกปลอดภัยอย่างยิ่ง หลังจากเจียงหนีเก็บมาเลี้ยง นี่เป็นครั้งแรกที่ไม่ได้เจอเธอนานขนาดนี้ สภาพจิตใจจึงค่อนข้างซึมเศร้า ทุกวันเอาแต่นอนหมอบอยู่ตรงโถงทางเข้า รอคอยเจียงหนีอย่างใจจดใจจ่อ

โจวจิ่นซวี่ถามเธอ: 【คุณจะกลับเมื่อไหร่】

เจียงหนี: 【ตั๋วพรุ่งนี้บ่ายค่ะ】