บทที่ 79 ความลงตัว

หกโมงเช้า โจวจิ่นซวี่ตื่นขึ้นตามนาฬิกาชีวิต

ฟ้าสว่างแล้ว แสงรำไรลอดผ่านผ้าม่านเข้ามาในห้อง เกิดเป็นเงาวูบไหว

โจวจิ่นซวี่ขยับตัวลงจากเตียงอย่างแผ่วเบา สอดชายผ้าห่มให้เจียงหนีและดึงผ้าห่มอีกด้านให้เรียบตึงเหมือนเช่นเคย