บทที่ 93 ไม่ได้ ผมหวง

เสียงของสวี่จื่อหัวตื่นตระหนกเกินไป ท่ามกลางบรรยากาศแวดล้อมอันอึกทึกครึกโครม มันแทบจะเป็นการแผดเสียงจนหลง

ระดับเสียงจากโทรศัพท์ของเว่ยฟางโจวเปิดไว้ดังเกินไป ทันทีที่เสียงกระจายผ่านลำโพงออกมา ดนตรีท่วงทำนองผ่อนคลายในห้องก็ไม่อาจกลบได้แม้แต่น้อย ทุกคนจึงได้ยินกันถ้วนหน้า

ทุกคนชะงักไปครึ่งวินาที จากนั้นสายตาก็พร้อมใจกันหันขวับไปมองโจวจิ่นซวี่