บทที่ 97 เขาปรารถนาเหลือเกิน

พอโจวจิ่นซวี่พูดประโยคนี้ออกมา สมองของเจียงหนีก็หยุดทำงานไปชั่วขณะ

ลำพังเรื่องที่เขาเตรียมน้ำแช่เท้าให้ก็ทำให้เธอประหลาดใจพออยู่แล้ว การวางตัวของโจวจิ่นซวี่นับว่าเหมาะสมไร้ที่ติ การอบรมสั่งสอนแบบผู้นำตระกูลทำให้เขาทำอะไรก็รอบคอบรัดกุมไปหมด แต่ในชีวิตประจำวัน เขาไม่นับว่าเป็นคนที่ใส่ใจในรายละเอียดขนาดนั้น ความรอบคอบของเขาอยู่บนพื้นฐานของมารยาทมากกว่า

การเตรียมน้ำแช่เท้าให้คู่ชีวิตยังพออยู่ในขอบเขตที่เข้าใจได้ ส่วนเรื่องช่วยนวดเท้านั้น คงเป็นเพียงคำพูดสุภาพตามมารยาทเท่านั้น