บทที่ 111 สิบปีก่อน

เปลือกตาซ้ายกระตุกอยู่ดีๆ จู่ๆ เปลือกตาขวาก็กระตุกตามขึ้นมาอีกข้าง จนผู้อำนวยการแยกไม่ออกชั่วขณะว่ากำลังจะมีโชคหรือมีเคราะห์กันแน่

ผู้อำนวยการส่ายหัวเบาๆ คิดว่าตนคงคิดมากไปเอง คงแค่เมื่อคืนนอนไม่พอเท่านั้น

ในเมื่อภารกิจสิ้นสุดลงแล้ว ผู้อำนวยการจึงนำเหล่าแขกรับเชิญเดินลงมาด้านล่าง ถือโอกาสพาเดินชมระเบียงเกียรติยศอันเป็นเอกลักษณ์ของสถานสงเคราะห์ไปด้วย