บทที่ 120 กู้ชิงเหยียนประกาศแต่งงาน

ลูกประคำเส้นนั้นแนบลงบนลำคอพร้อมความเย็นเยียบ ชวนให้เธออดหดคอหนีไม่ได้

ทว่าวินาทีต่อมากลับถูกกู้ชิงเหยียนรวบเข้าไปไว้ในอ้อมอก เขากอดเธอแน่นราวกับจะบดขยี้เธอให้หลอมรวมเข้าไปในร่างของตัวเอง

ในห้องทำงานไม่ได้เปิดไฟ สวี่เจาเจาถูกความมืดกลืนกินจนมองอะไรไม่เห็น ปลายจมูกอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมสะอาดสะอ้านประจำตัวของกู้ชิงเหยียน