บทที่ 146 #กัดไหปลาร้า! พี่เจาของพวกคุณอย่าดุเกินไปสิ!#

ยังดีที่ระยะทางจากสวนหลังบ้านไปยังลานจอดรถใต้ดินไม่ไกลนัก ไม่อย่างนั้นคนไม่อยู่นิ่งในอ้อมแขนคงได้ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออกจนหมดแน่

แสงจันทร์สาดส่องลงบนเสื้อเชิ้ตที่กระดุมหลุดไปสามเม็ด เผยให้เห็นไหปลาร้าข้างซ้ายที่มีรอยฟันสีแดงจางๆ ปรากฏอยู่อย่างเลือนราง

ปัง