บทที่ 222 ออฟฟิเชียลลงสนามมาพายเรือเอง

สวี่เจาเจาลืมตาในน้ำได้อย่างสบายๆ ก็พบว่ากู้ชิงเหยียนกำลังมองเธออยู่เช่นกัน

มือคู่นั้นที่กุมข้อมือเธอไว้ใช้แรงมากเหลือเกิน ราวกับว่าหากผ่อนแรงลงแม้เพียงนิดเดียว วินาทีถัดไปเธอจะหลุดลอยหายไป

เมื่ออยู่ใต้น้ำจำต้องกลั้นหายใจ ไม่อาจเอ่ยปากคุย ทั้งสองจึงทำได้เพียงสบตากันอยู่อย่างนั้น