บทที่ 230 สามวันสามคืนในห้องทำงาน

ถึงอย่างไรกู้ชิงเหยียนก็ไม่ได้อยู่ข้างๆ สวี่เจาเจาจึงเริ่มปล่อยความบ้าบิ่นใส่ช่องแชตของเขาอย่างไม่ยั้ง

ซวีซวี: พี่เหยียน ฉันเป็นโรคคิดถึงน่ะ คิดถึงพี่เหยียนจนจะเป็นบ้าอยู่แล้วเนี่ย~ [น่าสงสาร]

ซวีซวี: เฮ้อ ไม่เห็นต้องหาหมอที่ไหนเลย แค่พี่เหยียนจูบทีเดียวก็หายแล้ว แต่คุณดันไม่อยู่ข้างฉันนี่สิ…

ซวีซวี: ไม่เป็นไรหรอก ฉันอยู่คนเดียวได้ [น้ำตาตก]