บทที่ 293 เงิน~ ให้~ เธอ~ ดู~ แล~ หมด~ เลย~

“ทำไมล่ะครับ”

ทันทีที่กู้ชิงเหยียนแบ่งกลุ่มแบบนี้ อวี๋เหยาก็ค้านขึ้นมาทันควัน

พอรู้ตัวว่าน้ำเสียงของตัวเองอาจฟังดูรุนแรงเกินไป อวี๋เหยาจึงเสริมอีกประโยค “ในเมื่อตอบรับความต้องการของอาฉีแล้ว ก็ให้พวกเขาอยู่กลุ่มเดียวกันสิครับ”