บทที่ 302 #สวี่เจาเจาขาอ่อน[เดือด]#

สวี่เจาเจารู้สึกใจคอไม่ดีอย่างบอกไม่ถูก แต่สีหน้ายังคงดูสงบ

“แม่คะ”

สวี่เจาเจาจับมือซ่งจืออวี้ไว้ น้ำเสียงแฝงความออดอ้อนที่มีให้เห็นเฉพาะเวลาอยู่ต่อหน้าแม่เท่านั้น