บทที่ 368 เอาไว้เป็นฟุตเทจในงานแต่ง

หมอนี่มันคนบ้าชัดๆ!

ดวงตาของอินฉีแดงก่ำ ในที่สุดก็ลืมตาขึ้นได้เสียที

ทว่าสายตายังคงพร่ามัว มองเห็นเพียงแถบสีที่พอจะแยกแยะได้เท่านั้น