บทที่ 385 เจ้าลูกหมา ก้มหัวลงมา

เธอยังคงดิ้นขลุกขลักด้วยความตื่นเต้น ร่างของกู้ชิงเหยียนพลันแข็งเกร็งขึ้นมาทันที เขารวบตัวสวี่เจาเจากลับมาแล้วกดเธอจมลงในอ้อมอกของตัวเอง

จากนั้นก็ตวัดผ้าห่มมาห่อตัวเธอไว้แน่นหนาอย่างรวดเร็ว

“ร้องไห้จนกลายเป็นแมวด่างแล้ว”