บทที่ 430 คิดถึงเหลือเกิน คิดถึงจนแทบคลั่ง

สายตามองไปที่เขา

แต่กู้อวี้หลินด่าจบก็พลิกตัวกลับไปทันที เห็นเพียงแผ่นหลังเล็กๆ ที่นอนขดตัวน้อยๆ และแฝงความโกรธอยู่บ้าง

ถึงอย่างนั้นเขาก็ดึงผ้าห่มที่ร่นลงมาขึ้นไปคลุมให้อย่างดี