บทที่ 125 ดันเจี้ยนโรงอาหาร

หยางหานมองพวกเราสามคนด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า "พวกนายเล่นทำเวลาคงเหลือหลุดมือไปตั้งเดือนกว่าแบบนี้เลยเหรอ"

วันถัดมาหลังจากภารกิจสิ้นสุดลง หยางหานก็เรียกพวกเราออกมา พอเจอกันก็ไม่วายเยาะเย้ยชุดใหญ่ พวกเราสามคนนอกจากหวงเซิ่งหลงแล้วต่างก็ก้มหน้าเงียบ ไม่พูดอะไรสักคำ

"ฉันละเชื่อพวกนายจริงๆ… ปัญหาโจ่งแจ้งขนาดนั้นกลับไม่เอะใจแต่แรก ให้พิกัดมาชัดเจนขนาดนั้นมันก็หลุมพรางเห็นๆ!"