บทที่ 143 หากได้พบเธออีกครา

หลังรับมือกับไลเอลไปได้ไม่กี่กระบวนท่า เรี่ยวแรงของผมก็แทบจะหมดเกลี้ยง แม้ผมจะพยายามหาจังหวะชวนมันคุยเพื่อถ่วงเวลาอยู่ตลอด แต่ไลเอลกลับก้มหน้าก้มตาฟันอย่างเดียว ไม่เปิดโอกาสให้ผมได้หยุดหายใจเลยแม้แต่น้อย…

“บ้าเอ๊ย…แกหยุดสักแป๊บ…ฟังฉันพูดสักสองสามคำไม่ได้หรือไง…”

เวรเอ๊ย ในเมื่อแกไม่ยอมฟัง งั้นฉันคงต้องเล่นนอกกติกา ขอความช่วยเหลือจากข้างนอกแล้วล่ะ พอหลบการโจมตีได้อีกครั้ง ผมก็ควักคัมภีร์โลหิตในอกเสื้อปาออกไปทันที หวังจะให้คาร์ลอสออกมาช่วยกู้สถานการณ์