บทที่ 148 หลักการใหญ่สามประการ

พวกเราเดินอย่างระมัดระวังจนมาถึงสถานที่ที่เฉินจางห่าวฟื้นขึ้นมา นั่นก็คือฝ่ายคุณธรรม ระหว่างทางพวกเราจงใจเลี่ยงจุดที่มีนักเรียนอยู่ รู้สึกได้ว่าสายตาที่คนพวกนั้นมองมามันแปลกประหลาดมาก เหมือนกับ…มองอาหารยังไงยังงั้น…

“ตอนที่ฉันตื่นขึ้นมา ในห้องทำงานมีโต๊ะอยู่หลายตัว แต่มีคนอยู่แค่คนเดียว ฉันยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็บอกให้ฉันไปที่ห้องอธิการบดี”

หวงเซิ่งหลงรีบพูดเสริมขึ้นมาทันที “ใช่ๆ! ฉันก็เหมือนกัน มีคนบอกให้ฉันไปที่ห้องอธิการบดี บอกว่าไปถึงแล้วจะรู้เองว่าเกิดอะไรขึ้น”