บทที่ 153 ฆ่าฉันได้ แต่ฆ่าพี่น้องฉันไม่ได้!

หวงเซิ่งหลงได้ยินดังนั้นก็ดึงมือผมไว้แล้วพูดว่า "พี่เว่ย ครั้งนี้ให้ฉันย้อนกลับไปเถอะ พี่เหลือโอกาสแค่อีกครั้งเดียวแล้ว เผื่อเจออันตรายขึ้นมาจะได้เอาไว้ป้องกันตัว"

ผมพยักหน้าแล้วบอกเขา "พอย้อนกลับไปถึงให้รีบปลุกฉันก่อน คุยเรื่องราวให้ชัดเจนแล้วค่อยลงมือทำอะไร…"

หวงเซิ่งหลงพยักหน้ารับเพราะกลัวตัวเองจะตกหล่นข้อมูลสำคัญไป เขามองผมแวบหนึ่งแล้วเอ่ย "พี่เว่ย ฉันไปละนะ…"