บทที่ 167 สอบปลายภาค

เพื่อเตรียมรับมือกับการสอบปลายภาค ผมแทบจะลืมกินลืมนอนยิ่งกว่าตอนสอบเกาเข่าเสียอีก แผนการสืบหาความจริงทั้งหมดที่เคยวางไว้จำต้องยกเลิกไปก่อน

แต่มันก็มีข้อดีอยู่เหมือนกัน ความยุ่งเหยิงชั่วคราวทำให้ผมลืมความเจ็บปวดจากการสูญเสียเพื่อนไปได้บ้าง และความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเฉินจางห่าวก็เริ่มดีขึ้น

ส่วนคนที่หยางหานส่งไปสืบในห้องสมุด พวกเขาแกะรอยตามตัวเลขในสมุดบันทึกจนเจอหนังสือมาส่วนหนึ่ง เมื่อนำมาเรียงตามลำดับ ก็ปะติดปะต่อเป็นข้อความที่ไม่ค่อยต่อเนื่องกันได้ประโยคหนึ่ง: