บทที่ 178 ภาพหลอนหรือความจริง

ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาจากที่นั่ง พบว่าเรื่องทั้งหมดเมื่อครู่เป็นเพียงภาพหลอนของผมเท่านั้น ตอนนี้ผมเหงื่อแตกพลั่กด้วยความตกใจกลัว

ผมถอนหายใจยาว โชคดีที่ไม่ได้เกิดเรื่องร้ายแรงอะไร จากนั้นก็นึกขึ้นได้ว่ากฎระบุไว้ว่า หากเกิดภาพหลอนให้ตั้งสมาธิทำข้อสอบต่อไป ผมจึงคิดจะเขียนข้อสอบของตัวเองต่อ ทว่าพอก้มมองก็พบว่าบนกระดาษคำตอบว่างเปล่า ไม่มีรอยปากกาของผมเลยแม้แต่น้อย

ไม่ถูกต้องสิ…เมื่อกี้ผมเพิ่งจะเขียนไปได้ตั้งครึ่งหนึ่งแล้วแท้ๆ…