บทที่ 188 เกมแมวจับหนู (3)

ผมกับเฉินจางห่าวไม่ทันตั้งตัวก็โดนซัดร่วงลงไปกองกับพื้นทั้งคู่ เจ้า ‘แมว’ ก้มมองพวกเราสามคนอย่างลำพองใจพลางเอ่ยขึ้น

“จะเล่นลูกไม้อะไรนักหนา สุดท้ายก็โดนฉันล้มในพริบตาอยู่ดี”

ผมเห็นข้างหลังเขายังมีคนอีกสองสามคน กำลังเอ่ยปากประจบอยู่ข้างๆ “พี่เผิงเก่งชะมัด!”