บทที่ 193 ห้างสรรพสินค้า

ก่อนการสอบจะเริ่มขึ้น 5 นาที พวกเราจับกลุ่มปรึกษาแผนรับมือกันอยู่แท้ๆ แต่ไม่รู้มหาวิทยาลัยใช้วิธีไหน คนทั้ง 32 คนตรงนั้นถึงหมดสติไปพร้อมกันโดยสิ้นเชิง ไม่รู้เลยสักนิดว่าด้านนอกเกิดอะไรขึ้นกันแน่

พอผมลืมตาขึ้นอีกครั้ง สภาพแวดล้อมรอบตัวก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ตอนนี้ผมยืนอยู่ในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งที่ใกล้จะปิดทำการ ดูจากสภาพแล้วน่าจะอยู่ในโซนขนมขบเคี้ยว

รอบข้างไม่เห็นคนที่คุ้นหน้าแม้แต่คนเดียว ทว่ากลับมีความทรงจำสายหนึ่งที่ไม่ใช่ของผมหลั่งไหลเข้ามาในหัว