บทที่ 200 ห้องน้ำกลางดึก

นึกไม่ถึงเลยว่าการนอนในโลงศพจะสบายขนาดนี้ หลักๆ เป็นเพราะแผ่นไม้ที่แนบชิดรอบตัวให้ความรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด ถ้าไม่ใช่เพราะปวดฉี่จนตื่น ผมคงนอนยาวไปจนถึงเช้าแน่

ผมลืมตาแล้วปีนขึ้นมาจากโลงศพ ภาพนี้พิลึกพิลั่นเกินบรรยายจริงๆ ผมค่อยๆ เดินหาห้องน้ำของชั้นนี้ ไม่รู้ว่าโดนอะไรส่งผลกระทบเข้า ครั้งนี้ผมดันลืมมองป้ายสัญลักษณ์ห้องน้ำไปเสียได้

พอเดินเข้าไป สิ่งแรกที่เห็นคือกระจกบานหนึ่งกับอ่างล้างมือ ทางซ้ายและขวามีม่านกั้นประตูไว้ฝั่งละบาน