บทที่ 217 สิ้นสุดการสอบรอบที่ห้า

พวกเราไม่กี่คนปักหลักรออยู่ที่ชั้น 1 เฝ้ารอเวลาเที่ยงคืนอย่างเงียบงัน ดูเหมือนลมด้านนอกห้างจะเริ่มพัดแรงขึ้น เสียงลมหวีดหวิวซัดสาดกระทบประตูหน้าต่าง ฟังราวกับเสียงคำรามกู่ร้องของปีศาจร้าย

เคาน์เตอร์แคชเชียร์ชั้น 1 แหลกยับเยินด้วยฝีมือหนวดพวกนั้นไปตั้งแต่นานแล้ว ไม่รู้เลยว่าพอถึงเที่ยงคืนจะมีตัวอะไรโผล่ออกมาอีก

หลังจากผู้จัดการแจกจ่ายไข่มุกให้คนที่เขาคิดว่าไว้ใจได้ ในมือเขาก็เหลืออยู่เพียงสองเม็ด แต่ตอนนี้นอกจากพวกเราหกคนแล้ว ข้างนอกยังเหลือคนอยู่อีกแปดคน คนพวกนั้นต้องแย่งชิงไข่มุกสองเม็ดสุดท้ายนี้กันเอง