บทที่ 260 ดับสูญ (2)

ลูกศรลอบยิงพุ่งตรงมายังผมซึ่งไม่มีเกราะป้องกันตัวอยู่เลย พริบตาที่สายลมจากหัวศรพัดผ่าน หลิวเทียนอวี่ก็ตะโกนลั่นว่าระวัง ก่อนจะโถมตัวผลักผมล้มลงกับพื้น

จิ้งจอกแดงสะบัดมีดบินออกไปตามทิศทางที่ลูกศรพุ่งมา เสียบเข้ากลางหว่างคิ้วของมือลอบยิงอย่างแม่นยำ

“อ๊าก…”