บทที่ 106 น้องสองกลายเป็นลูกแมวน้อยหน้าเลอะ

“คิกๆ ป๊ะป๋า!”

ขณะที่ฉินเซียวกำลังยืนว่างๆ เลยกวาดสายตามองไปรอบตัวอย่างเบื่อหน่าย ทันใดนั้น เขาก็เหลือบไปเห็นหัวกลมเล็กๆ กำลังผลุบๆ โผล่ๆ อย่างมีพิรุธ พอดูให้ชัดแล้ว… จะเป็นใครไปได้อีกล่ะ นอกจากน้องสอง!

พอเห็นว่าฉินเซียวมองมา น้องสองก็ทำท่าจะหลบ แต่ช้าไปก้าวหนึ่ง ป๊ะป๋ากวักมือเรียกเธอแล้ว