บทที่ 110 ดวงเฮงระดับฟ้าประทาน

“ลองดูหน่อยไหม”

พอหยอดเหรียญเกมลงไปอีกสองเหรียญ ฉินเซียวก็รู้สึกได้ถึงความต่าง มือที่จับคันโยกสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอันน่าอัศจรรย์บางอย่าง เขาขยับโยกมันอย่างคล่องแคล่วว่องไว ยังไม่ทันที่คนรอบข้างจะได้ตั้งสติ เขาก็กดปุ่มลงไปทันที กรงเล็บทิ้งตัวดิ่งลงไปอย่างแม่นยำ

“อ้าวเฮ้ย!”