บทที่ 167 คราวนี้อธิบายไม่ถูกเลยจริงๆ

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

เวลายังค่อนข้างหัวค่ำ เพิ่งจะสองทุ่มครึ่ง

“มา เรามาดื่มกันต่อ!”