บทที่ 173 อยากไปก็สมใจอยาก

“ตกลง ตามนั้นเลยครับ!” ฉินเซียวทำท่าจะยื่นมือออกไป แต่พลันนึกขึ้นได้ว่าไม่เหมาะ จึงรีบชักมือกลับ

“ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นช่วงหลังจากนี้คงต้องรบกวนคุณแวะมาหน่อยนะคะ!” ทว่าสิ่งที่ฉินเซียวคาดไม่ถึงก็คือ ซินเผิงกลับเป็นฝ่ายยื่นมือออกมาจับมือเขาไว้แน่น

‘มือนุ่มจัง!’ วินาทีที่สัมผัสโดน ความคิดนี้ก็ผุดวาบขึ้นมาในหัว ตามมาด้วยความรู้สึกเย็นเฉียบ เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหญิงสาววัยนี้จะมือเย็นเหมือนกันหมดทุกคนหรือเปล่า!