บทที่ 200 คนพวกนี้ช่างรู้จักหาความสุข

“นายมาทำอะไรที่นี่?”

พอลูกค้าอย่างเฉินรั่วอวิ๋นเดินออกไปแล้ว หลินเกาหานก็กวาดตามองหญิงสาวสองคนที่อยู่ข้างกายน้องชาย และไม่รู้ว่าบังเอิญหรือไม่ สายตาของเขายังปรายมองหวังอิ๋งม่านแวบหนึ่งด้วย

“ฉันรอเจอพี่รองไม่ไหวแล้วน่ะสิ อ้อ จริงสิ สาวสวยเมื่อกี้มาจากตระกูลไหนเหรอ ทำไมก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นเลย?” แค่นึกถึงเสน่ห์เย้ายวนแบบผู้ใหญ่ของเฉินรั่วอวิ๋น หลินเกาลั่วก็รู้สึกว่าท่อนล่างเริ่มตื่นตัวขึ้นมาแล้ว