บทที่ 209 ยกหินทุ่มใส่ตัวเอง

สองชั่วโมงก่อนหน้านี้

หลินเกาลั่วถือแก้วไวน์ยืนอยู่ตรงระเบียง ทอดสายตามองทิวทัศน์ยามค่ำคืนของหยางเฉิงด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“คุณชายสามครับ!”