บทที่ 232 แม่หนูคนนี้ไม่เลวเลยนะ

“พ่อครับ แม่ครับ!”

ยังไม่ทันที่ทั้งสี่คนจะตั้งสติได้ ประตูรถฝั่งที่นั่งข้างคนขับก็เปิดออก หญิงสาวสวยราวกับนางฟ้าที่เพิ่งเดินออกมาจากภาพวาดก็เอ่ยทักทาย

“สะ…สวัสดีจ้ะ!”