บทที่ 288 แบบนี้ก็ยังบังเอิญเจอเธอได้นะ

บรื้น บรื้น!

ซูเปอร์คาร์คันหรูราคากว่าสิบล้านส่องประกายเย็นเฉียบ แผดเสียงคำรามแล่นฉิวมาจากระยะไกล

ชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่หลังพวงมาลัย แม้ใบหน้าจะยังคงหล่อเหลา แต่แววตากลับแฝงความเหนื่อยล้าและความว่างเปล่าอย่างยากจะบรรยาย