บทที่ 296 สามีคะ ฉันสนับสนุนคุณหนึ่งพันล้าน

“ทำไมยังไม่นอนอีกคะเนี่ย”

ซินเผิงนอนเอกเขนกอยู่บนเตียงอย่างสบายอารมณ์ ตอนนี้ก็ปาเข้าไปห้าทุ่มครึ่งแล้ว หลังจากเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน ทั้งสองคนก็ไม่ได้คิดจะฝึกเขียนพู่กันจีนต่อแต่อย่างใด

“ที่รัก คุณนอนก่อนเลย ผมยังไม่ค่อยง่วงน่ะ!”