บทที่ 361 ย้ายเข้าบ้านใหม่ร่วมฉลองไปด้วยกัน

“กราบทูลฝ่าบาท หลับเพลินในฤดูใบไม้ผลิจนไม่รู้ว่าเช้าแล้ว โอ๊ยโย่วโย่ว ต้นหญ้าบนทุ่งกว้างสุดลูกหูลูกตา ยืดคอร้องขับขานสู่ท้องนภา โอ๊ยโย่วโย่ว หม่อมฉันทำไม่ได้เพคะ คนงามม้วนม่านไข่มุก ท่านให้หม่อมฉันตั้งท่าโพสให้ดีก่อนสิ ข้อเรียกร้องเยอะขนาดนี้ อย่ามาโทษว่าหม่อมฉันทำไม่ได้นะเพคะ”

เสียงริงโทนมือถือที่ดังขึ้นกะทันหันดึงดูดสายตาทุกคู่ในพริบตา ทว่าเจ้าของโทรศัพท์กลับค่อยๆ ล้วงมือถือออกมาอย่างไม่รีบร้อน

“ผู้จัดการเหลียง มีอะไรเหรอ”