บทที่ 392 เถ้าแก่คนนี้ยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว

“เชิญครับ!”

หลิวเทียนหวางผายมือออก พลางพยักหน้าให้ฉินเซียวเล็กน้อย

ในเวลานี้ ท่อนดนตรีนำจบลงพอดี ฉินเซียวจึงค่อยๆ เอื้อนเสียงร้องออกมา